Luisterend oor van patiënten

Als PA ben je een zelfstandig beroepsoefenaar, een generalist binnen de gehele zorgbreedte. PA’s hebben eerst een bachelor gehaald in de gezondsheidszorg (fysiotherapie, logopedie, operatieassistent, ergotherapeut etc.) en daarna de hbo-master physician assistant gevolgd. Lieke: ‘Op de werkvloer nemen wij bijvoorbeeld amnese af, doen we onderzoek, diagnosticeren we en zetten we beleid in. We mogen bepaalde risicovolle handelingen uitvoeren en medicatie voorschrijven.’

Daarnaast is er een keuze om te blijven ontwikkelen en uit te breiden qua werkzaamheden. Er is dan sprake van een ontwikkelingsplan, ook wel EPA genoemd, die samen in het begin wordt opgesteld. Zo kan je jezelf als PA blijven ontwikkelen.  

Grote meerwaarde

Luuk van de Rijt, KNO-arts en collega van Lieke, ziet de meerwaarde van een PA wel in. ‘Ik was verbaasd wat een PA allemaal kan en mag. Maar als ik Lieke zie snap ik dat eigenlijk wel. Ze kan in principe alles doen wat wij ook doen. En als ze aangeeft dat ze er niet uitkomt, kijken wij direct mee om te helpen. Het is echt een meerwaarde voor de zorg: er is meer tijd voor de patiënten en dus minder druk op de spreekuren. Wetend dat Lieke er is, geeft vertrouwen op de afdeling aangezien zij een stabiele factor is.’

Onduidelijkheid op de werkvloer

Lieke: ‘In CWZ werken er zo’n 19 PA’s en nog 5 studenten in opleiding. Voor de KNO-artsen is het duidelijk wat ik doe op de werkvloer en binnen de afdeling. Maar voor een patiënt of collega’s die niet met PA’s werken krijgen we vragen als ‘goh, wat is nou een PA?’ Vaak denken ze dat we een assistent zijn, het zit ook in de naam: physician assistant. De naam komt uit de Verenigde Staten en is redelijk ingeburgerd binnen de zorg, echter is er ook nog veel onduidelijkheid bij het bredere publiek.

Daarom is de week van de PA, van 6 oktober tot 12 oktober, die georganiseerd wordt door de Nederlandse Associatie Physician Assistants (NAPA) belangrijk. Zij brengen het beroep onder de aandacht om meer naamsbekendheid en duidelijkheid te geven. Niet alleen (inter)nationaal is het van belang om meer aandacht te genereren, maar ook binnen CWZ zelf. ‘We hebben met het VeSPA platform besloten om dit de week van de PA & VS (verpleegkundig specialist) te maken, aangezien deze beroepen al jarenlang goed samenwerken en samen verenigd zijn binnen het VeSPA platform. Het motto is dan ook samen waar het kan, apart waar dat moet!'  vertelt Lieke.

Verassend werk

Wanneer wij vragen aan Lieke wat verrassend is aan haar werk, vertelt ze: ‘De veelzijdigheid van mijn dagelijkse werkzaamheden en het medisch inhoudelijk handelen. Ik probeer patiënten op hun gemak te stellen en geef uitleg en betekenis aan medische termen zodat ze meer worden meegenomen in hun proces. Ik maak het begrijpelijk voor ze. Daarnaast probeer ik meer rust, ruimte en tijd voor de patiënt te creëren.’

Bijzondere momenten

Bijzondere momenten heeft Lieke in haar werk ook genoeg: ‘Met stip op één het behalen van mijn master. Dit is een traject waar je naar toe werkt gedurende je opleiding, en het voelt als een kroon op je werk op het moment dat je je diploma in handen hebt. En als ik complimenten krijg van patiënten over mijn werk als PA. Dat ik meer de mensen zie achter de aandoeningen of ziekten, waar een arts soms voorbij kan gaan. Ze kunnen altijd bij me terecht met vragen. En dat vind ik typerend voor mijzelf als PA: een luisterend oor zijn, daar ben ik trots op.’

Waarom CWZ? 

Voor Lieke is de vraag ‘Waarom werk jij in CWZ’ makkelijk te beantwoorden: ‘Ik wilde stiekem toch weer terug naar mijn roots, weer terug naar het oosten waar de mentaliteit toch weer beter bij me past. Niet alleen qua patiënten, maar ook zeker qua collega’s. Daarnaast had ik tijdens het eerste gesprek bij CWZ meteen een warm gevoel van saamhorigheid. Ik liep hier naar binnen en dacht: nou, hier zie ik mezelf wel werken. Het gevoel is onbeschrijfelijk. Toen ik terug naar huis reed, fantaseerde ik van ‘goh, wat als ik hier zou werken? Hoe zou het voelen?’. Dit ziekenhuis past gewoon bij mij. Hier voel ik me thuis.’

Toekomst

En hoe ziet de toekomst eruit? Lieke: ‘Ik hoop dat ik nog steeds het beroep PA mag uitvoeren. Het liefst op de afdeling KNO, want daar haal ik tot nu toe heel veel energie uit.’ Verder hoopt Lieke dat het beroep PA nog bekender wordt onder de medewerkers, maar ook bij studenten. ‘Misschien dat er nog een PA op de afdeling komt, dat zou ik wel leuk vinden. En natuurlijk om tegen die tijd zelf een PA op te leiden, aangezien ik als geen ander weet hoe de opleiding is.’  

Mocht je geïnteresseerd zijn om een dagje met Lieke mee te lopen om te kijken of de rol van physician assistant ook voor jou is weggelegd; je bent van harte welkom! Stuur een mail naar lieke.vandenberg@cwz.nl en dan kijken we samen naar de mogelijkheden.