Thema learning: noodscholing tijdens coronacrisis

Cocky, opleidingsadviseur en beheerder digitale leeromgeving Brainwave: ‘Tijdens de eerste golf van de coronacrisis móest er iets gebeuren voor onze medewerkers die het werk niet meer aankonden. Veel mensen, veelal niet geschoold in de zorg, wilden helpen. De vraag was hoe we hen zo snel mogelijk bevoegd en bekwaam konden maken. De oplossing werd gezocht in noodscholing. Het was een vreselijke periode maar wij zaten vol energie; samen de schouders eronder, waarbij functie of afdeling er niet meer toe doet. Bevlogen en gericht op één doel: zorgen dat zoveel mogelijk mensen, met dezelfde basiskennis, professionele ondersteuning kunnen bieden aan onze medewerkers in de zorg.’

Maartje, tijdelijk werkzaam als verpleegkundige tijdens de eerste én tweede covid golf: ‘De oproep van CWZ om hulp, tijdens de eerste golf, sprak mij direct aan. Ik werkte al 13 jaar niet meer in een ziekenhuis, maar een zorghart blijf je houden. Tijdens zo’n acute situatie wil je dat in kunnen zetten. De noodscholing was een heel fijne opfrissing, maar dan nog moet je het natuurlijk wel gaan doen in de praktijk. Daar moet je het 'echt' gaan leren en ondervinden. En in de hectiek kan niet álles goed gaan. Gelukkig leren we hiervan. Ik zie continu weer verbeteringen voor mensen die komen helpen. Ook voor mijzelf; tijdens deze tweede golf ben ook ik direct weer aan de slag gegaan. Het voelt heel waardevol om in actie te komen.’

Janine, senior verpleegkundige longziekten, nu werkend op de COVID afdeling: ‘We wilden mensen zich veilig laten voelen om te komen werken op de COVID-afdeling. Want hiervoor bestond angst en dat begrijp ik ook. De noodscholing, een film over de afdeling én het werken met buddy’s hebben eraan bijgedragen dat mensen met vertrouwen hier wilden starten met hun waardevolle hulp. Nog steeds blijven we continu schakelen tussen wat medewerkers nodig hebben om op de covid-afdeling te komen werken en het bieden van de faciliteiten hiervoor. Deze informatie halen we uit de evaluaties van onze eigen afdeling en van andere afdelingen. Door dit op elkaar af te stemmen voelen mensen zich welkom én veilig.’