Roger van Loo, medewerker werkbouwkunde

De werkdag van Roger

Verstopt in een uithoek van het ziekenhuis, links voorbij het servicepunt op de A-laag ligt het domein van Roger van Loo: de mechanische werkplaats. Het ruikt er naar hout, ijzer en slijpsel. Vanuit een oud houten kruisbeeld - afkomstig uit de voormalige CWZ-smederij aan de Annastraat - kijkt Jezus toe op aambeeld, boormachine, freesbank, slijptol en zaagmachines. ‘Die blijft daar mooi hangen, die brengt mij geluk’, grapt de medewerker werkbouwkunde.

Scooter
 ‘Elke werkdag kom ik met mijn elektrische scooter vanuit Oosterhout naar CWZ gereden. Altijd met een muziekje op mijn hoofd en vanochtend met een muts eroverheen. Als het maar warm is. Ik kom hier immers niet voor een modeshow. Vanochtend half acht begon ik meteen met een storing op de OK. Er was daar een probleem met een vacuümpunt. Ik had tot 8.00 uur de tijd om de boel weer draaiende te maken. Je werkt dan onder tijdsdruk omdat je niet aan apparatuur mag zitten als er iemand aanhangt. Daarom moet je soms ook buiten werktijd in actie komen.’

Stukje stof
 ‘Mijn werkdag ziet er nooit hetzelfde uit. Je weet nooit wat er binnen komt aan storingen. Is er een storing aan de beddenwasmachine of is een motor vastgelopen? Ik heb bovendien een aantal vaste taken in huis. Mijn hoofdtaak is het onderhoud van medische gassen. Ik moet ervoor zorgen dat patiënten schoon zuurstof krijgen toegediend. Alle zuurstofklokken in het ziekenhuis en de meer dan 1000 afnamepunten heb ik onder mijn hoede. Soms zijn er ook minder leuke klussen. Bijvoorbeeld als de vermaler van de kartonnen disposables voor poep en plas kuren vertoont. Dan is er mogelijk een slangetje verstopt of de motor is vastgelopen omdat er een stukje stof in is gekomen. Dat is dan wel een viezig klusje. Maar daar doe ik verder niet moeilijk over. Dat hoort er ook bij vind ik.’

'Ik moet ervoor zorgen dat patiënten schoon zuurstof krijgen toegediend.' 
Roger van Loo, medewerker werktuigbouwkunde

Collega bellen
‘Ik heb eigenlijk altijd een gezellige dag op het werk en de storingen zie ik als een uitdaging. Hoe kan ik dat maken? Hoe zit dat met die storing? Wat kan ik doen, zodat het de volgende keer wordt verholpen? Dat soort vragen houden me bezig. En als ik er niet uitkom, kan ik altijd nog een collega bellen. We zijn hier een hechte club en staan graag voor elkaar klaar. Ik wil altijd iedereen helpen. Als er aan twee kanten aan me wordt getrokken, beweeg ik aan beide kanten mee. Inmiddels werk ik hier zo’n tien jaar. Voorheen heb ik andere werkgevers gehad, maar ik zit nu helemaal op mijn plek. Ik kan hier mijn ei en ideeën kwijt. En mijn kennis en creativiteit worden hier gewaardeerd.’

In mijn bloed
‘Ik ben een type dat altijd bezig is. Kan niet stil zitten. Ik hoef ook niet te resetten als ik thuis kom. Thuis ben ik ook altijd aan het klussen en hobbyen. Dat zit in mijn bloed. Zo maakte ik bijvoorbeeld voor mijn 2 zoons een elektrische skelter en een elektrische scooter. Vroeger ging ik naar mijn vader als ik dingen niet wist. Nu komt hij naar mij.’

Dit verhaal schreven we voor de maandelijkse rubriek De werkdag van…. in de medewerkersnieuwsbrief. De rubriek vertelt hoe CWZ’ers bijdragen aan de goede zorg en service voor patiënten én hoe ze de batterij weer opladen. April 2018

Terug