De werkdag van Monique

Monique werkt al 16 jaar als horecamedewerker in CWZ. Je vindt haar in de Binnenhof bij de broodjes en in het winkeltje achter de kassa. Maar ook in de Buitenhof, op vergaderlocaties of tijdens een symposium. Zij is degene die het water voor je klaarzet in de vergaderruimte. Degene die je broodje smeert tijdens de lunch. Degene die ervoor zorgt dat je altijd kunt rekenen op een werkende beamer. 

Zorg uit onverwachte hoek

Ze houdt ervan om een praatje te maken met patiënten. En ziet dat als een belangrijk aspect van haar baan. ‘Je zou het niet zeggen, maar ook wij van de horeca hebben een zorgfunctie. Zo zie ik het tenminste. Ik vind het belangrijk dat een patiënt zich thuis voelt in CWZ. Ik voel het aan als een patiënt zijn verhaal kwijt moet. En vind het belangrijk om daar tijd voor te maken. Soms zie ik dat een collega het druk heeft, dan neem ik het werk even van hem/haar over zodat diegene de patiënt een luisterend oor kan bieden.’

Multifunctioneel

Vroeger werkte Monique in de Buitenhof, in die tijd nog een restaurant. Toen dat een aantal jaren geleden werd gesloten verhuisde ze naar de Binnenhof. Twee jaar geleden besloot haar leidinggevende om haar ‘multifunctioneel te maken’. Ze werkt nu op meerdere plekken. Onder andere op de vergaderlocaties en in de Buitenhof. Monique zorgt ervoor dat alles goed op elkaar is afgestemd. Ze faciliteert deze ruimtes met koffie, thee, luxe broodjes of gerechten. En zorgt dat de mensen die er gebruik van maken van alle technische gemakken zijn voorzien.  

Vooruit denken

Iedere ochtend om half acht vindt Monique een briefje. Daarop staat wat er de avond ervoor is blijven liggen. ‘Dat kan gebeuren, in de zorg heb je altijd te maken met spoedgevallen waardoor andere zaken plotseling voorrang krijgen. Daardoor moet ik altijd vooruit denken. Wat heeft prioriteit? Hoe lang duurt dit, hoe lang duurt dat en wat is de slimste volgorde? Die manier van werken bevalt haar goed. Ze werkt eigenlijk altijd alleen, ook tijdens een symposium of voorlichtingsavond, en heeft daardoor veel verantwoordelijkheid. ‘Soms moet ik binnen een half uur het Auditorium in orde maken.  Dat is best een uitdaging, maar dat maakt het werk juist interessant voor mij.' 

Topfit

Per dienst loopt ze tussen de 12 en 16 kilometer door de gangen van CWZ. Haar record is 17 kilometer. Trap op, trap af, want de lift gebruikt ze nauwelijks. ‘Lopend ben ik veel sneller. En de lift is voor patiënten, die wil ik niet in de weg lopen met al mijn spullen. ’s Avonds ben ik bekaf hoor, dat mag je rustig weten. Dan plof ik lekker neer op de bank.'  

Dit verhaal schreven we voor de maandelijkse rubriek De werkdag van….
De rubriek vertelt hoe CWZ’ers bijdragen aan de goede zorg en service voor patiënten.

Oktober 2018